หนังสือ ง่ายแต่ลึก ๑

ประสบการณ์ ๑ นาที ที่ใจหยุดนิ่ง

หยุดนิ่งจึ่งมากล้น บุญญา หยุดแค่กะพริบตา เท่านั้น สร้างโบสถ์กว่าล้านนา เทียบได้ หยุดนี่แหละเกินขั้น ล่วงพ้นกามาวจร ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …หลับบ้าง ตื่นบ้าง ฟุ้งบ้างก็ช่างมัน ให้สม่ำเสมอ ฝึกไป เรื่อยๆ ประกอบความเพียรไป โดยไม่ให้มีอะไรมาเป็นข้อแม้ ข้ออ้าง หรือเงื่อนไข เดี๋ยวใจก็จะคุ้นเคยกับศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ คุ้นเคยกับกลางท้อง คุ้นเคยกับการหยุดนิ่ง หยุดนิ่งแม้เพียงนาทีเดียวนี่ก็คุ้มแล้ว สำหรับ การเริ่มต้นนะ สักนาทีหนึ่ง แวบหนึ่ง ให้เราได้รู้จักกับ ประสบการณ์ภายในว่า ใจหยุดนิ่งเป็นอย่างไร แล้ว เราก็จะเริ่มรู้สึกชอบ เกิดความพึงพอใจ เพราะหยุด นิ่งแค่นาทีเดียวเท่านั้น ความรู้สึกมันจะแตกต่างจาก ใจไม่หยุดราวฟ้ากับดินเลย เพราะกายมันจะเบา ใจจะ เบาสบาย ตัวขยาย แล้วมันจะเบิกบาน แค่นาทีเดียว และเป็นครั้งแรก เราจะลืมไม่ลงเลย แล้วก็จะเกิดความรู้สึกว่า มันคุ้มกับการที่เราขยันในการทำ ความเพียร เหมือนเป็นรางวัลเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีความเพียรอย่าง สม่ำเสมอ โดยไม่ให้มีอะไรมาเป็นอุปสรรค แค่นาทีเดียวเท่านั้น …

ประสบการณ์ ๑ นาที ที่ใจหยุดนิ่ง Read More »

ทำลายสุสานแห่งความกลัว

กระรอกวิ่งไม่วิ่งเหมือนชะมด วิ่งแล้วหยุดร้อง “อด อด” กระดกหาง นั่งธรรมะเดี๋ยวทำเดี๋ยวทิ้งขว้าง ก็เหมือนอย่างกระรอกน้อย “อด” เหมือนกัน อย่าได้ทำเลียนแบบกระรอกน้อย ต้องเอ็นจอยหมั่นทำหมั่นขยัน ฝึกให้มั่นทำให้จริงนิ่งทั้งวัน ไม่ช้าพลันลูกจะชาญเชิงวิชชา ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …คราวนี้เรามาทำความเข้าใจกันสักนิด มีสิ่งหนึ่งที่มันขวางหัวใจ เราอยู่ทุกวันเลย ทำให้เกิดความวิตกกังวล คือ มันมีความรู้สึกลึกๆ ว่า กลัวจะไม่เห็น กลัวจะทำไม่ได้ กลัวจะทำไม่เป็น ไม่เห็นดวง ไม่ เห็นกาย ไม่เห็นองค์พระ ชาตินี้เราคงจะไม่ได้เห็นกับเขามั้ง ยิ่งเรามีภารกิจมาก เรื่องราว ก็เยอะ อายุก็ใกล้จะเป็นไม้ใกล้ฝั่ง ไม้อยู่ริมน้ำ ในน้ำไปแล้ว ความ กลัวเหล่านี้มันฝังใจเรา เป็นสุสานแห่งความกลัวถูกฝังอยู่ในจิตใจ เราจนขึ้นสมอง วันนี้เรามาขุดรากเหง้าของความกลัวออกไปเสียให้หมด ทำลาย ความรู้สึกชนิดนี้ให้หมดไป ทลายกำแพงแห่งความกลัวว่า จะไม่ได้ ไม่เห็น ไม่เป็น ให้มันล่มสลายไปเลยนะลูกนะ ความกลัวจะไม่เห็น ไม่ได้ ไม่เป็น มันเหมือนภูเขา หิมาลัยขวางหนทางการเข้าถึงธรรมของเรา มาทำลาย …

ทำลายสุสานแห่งความกลัว Read More »

ประโยชน์ของสมาธิ

ตรึกให้ได้ตลอดเวลานะลูกนะ มองดูพระมองดูดวงช่วงไสว อิริยาบถทั้งสี่นี้เรื่อยไป แต่อย่าใช้นัยน์ตาเวลามอง ทำเหมือนว่าไม่มีหัวและดวงตา มีเพียงหนึ่งกายาและใจสอง ค่อยค่อยหยุดค่อยค่อยนิ่งค่อยค่อยมอง เดี๋ยวจะร้องก้องฟ้า สุขจังเล้ย ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ตั้งใจหลับตาเจริญสมาธิภาวนากันนะ หลับตาเบาๆ พอ สบายๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายของเรา ทั้งเนื้อ ทั้งตัวให้รู้สึกสบาย ปรับท่านั่งให้ถูกส่วน ขยับเนื้อขยับตัวของเราให้ ดีนะ แล้วก็ทำใจของเราให้เบิกบานแช่มชื่น ให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ไร้กังวลในทุกสิ่ง ให้ปลดปล่อยวาง คลายความผูกพันจากคนสัตว์ สิ่งของ แล้วก็รวมใจไปหยุดนิ่งๆ นุ่มๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อย่างเบาสบาย แล้วก็ผ่อนคลาย ให้นึกถึงบุญทุกบุญที่เราทำผ่านมานับภพนับชาติไม่ถ้วน จนกระทั่งถึงปัจจุบันชาติ รวมทุกๆ บุญ บุญเล็ก บุญน้อย บุญปานกลาง บุญใหญ่ บุญทุกชนิด ทั้งสาธารณกุศลสงเคราะห์โลก สร้างโบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ ทอดกฐิน ผ้าป่า ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา เป็นต้น รวมมาเป็นดวงบุญใสๆ กลมรอบตัวเหมือนดวงแก้ว ใสบริสุทธิ์ ประดุจเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว …

ประโยชน์ของสมาธิ Read More »

แผ่เมตตาและอธิษฐานจิต

ไม่ได้ไม่เลิกร้าง ราไกล ทิ้งชีพนิ่งลงไป กลางนั้น ฟ้าถล่มดินทลาย ไม่เลิก นิ่งหยุดลุยสะบั้น กว่าเข้าถึงธรรม ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ให้ผ่อนคลายทั้งเนื้อทั้งตัว แล้วก็นึกถึงบุญที่เราทำผ่านมานับ ภพนับชาติไม่ถ้วนมาจนกระทั่งถึงวันนี้ ที่เราได้มานั่งฟังธรรมกัน ได้ สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัย มารวมเป็นดวงบุญใสๆ ติดอยู่ที่ศูนย์กลาง กายฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่ในกลางท้องของเรา เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ เป็นดวงบุญที่ใสบริสุทธิ์ ประดุจเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว ไม่มีตำหนิเลย หรือใสเหมือนน้ำแข็ง เหมือนกระจกคันฉ่องที่ส่องเงาหน้า ให้ใสบริสุทธิ์ กลมรอบตัวเหมือนดวงแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ใสเย็นเหมือนแสงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ ให้ใจหยุดนิ่งๆ นุ่มๆ เบาๆ สบายๆ ไปที่กลางดวงบุญนั้น ที่อยู่ในศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ของเรา แม้ไม่เห็นก็ไม่เป็นไร เพราะ ดวงบุญก็มีอยู่แล้วในตัวของเรา ต่างแต่ว่าเป็นของที่ละเอียดบริสุทธิ์ เราจะเห็นได้เมื่อใจของเราละเอียดเท่ากับดวงบุญนั้น ซึ่งใจจะ ละเอียดได้นั้นก็ต้องหยุดใจนิ่ง นุ่ม เบาสบายอย่างต่อเนื่อง พอ ถูกส่วนก็จะเห็นเอง เกิดขึ้นที่กลางกายใสบริสุทธิ์ประดุจเพชร หรือยิ่งกว่านั้น …

แผ่เมตตาและอธิษฐานจิต Read More »

วิธีแก้กดลูกนัยน์ตา

อย่าควานหาอะไรในที่มืด จะตึ๋งหนืดฝืดใจไม่ไปไหน หัวจะมึนตาจะมัวสลัวใน ไม่แจ่มใสใจไม่หยุดหงุดหงิดฟรี เหมือนคั้นน้ำจากหินหรือดินเหนียว จะแห้งเหี่ยวหัวโตหมดราศี เลิกเถิดนะอย่าทำลูกคนดี ทำตามที่พ่อแนะนำฉ่ำใจเอย ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ทีนี้สำหรับผู้ที่คุ้นเคยกับการเอาลูกนัยน์ตากดลงไปดูในท้อง เพราะว่ารักษากฎเกณฑ์มากเกินไปว่า จะต้องทำอย่างนี้ ผิดจากนี้มี ความรู้สึกว่ามันไม่ใช่ แต่วิธีการมองทำไม่เป็น ก็กดลูกนัยน์ตาไปดู ทำให้ตึงเครียดขึ้นในระบบประสาทและกล้ามเนื้อตึงไปหมด พอตึงเครียดเข้า นั่งก็เมื่อย ไม่มีความสุข ออกมาก็ไม่สบาย เหนื่อย เมื่อย ยิ่งได้ยินคนอื่นเขานั่งแล้วได้ผล ยิ่งกลุ้มใจ บางครั้งก็ น้อยใจว่า เราคงไม่มีบุญวาสนาในการเข้าถึงธรรมแน่ แต่น้อยใจก็ยัง ทำอยู่ด้วยวิธีการเดิม เกร็งๆ เครียดๆ เพราะฉะนั้นถ้าหากติดตรงนี้มาหลายปีนะ ให้ทิ้งกฎเกณฑ์ ทั้งหมดไปก่อน ลืมไปเลยว่า ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อยู่ตรงไหน ลืมไปก่อนนะลูกนะ ลืมไปเลย ไม่ผิดวิธีหรอก หลวงพ่ออยู่ทั้งคน เดี๋ยวจะตะล่อมให้เข้ากลางให้ได้ ไม่ต้องกลัว ลืมไปเลย หลับตาให้สบายๆ ไม่นึกว่าเราจะเห็นอะไร ไม่คิด อะไรทั้งสิ้น คลี่คลายระบบประสาทของเราเสียก่อน สบายๆ ใจไปอยู่ตรงไหนก็ช่างมัน …

วิธีแก้กดลูกนัยน์ตา Read More »

มองผ่านๆ

ตั้งใจมองให้เห็นก็ไม่เห็น ว่าไม่เห็นมันก็เห็นตอนทีเผลอ จะให้ทำอย่างไรดีนะเออ ถ้าอยากเจอต้องมองไปอย่างนั้นเอง ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ทีนี้เรามาดูตรงนี้ที่มันยากว่าจะทำใจอย่างไรมาหยุดอยู่ที่ฐานที่ ๗ เพราะเราไม่คุ้นเคยเลยที่จะเอาใจมาอยู่ตรงนี้ มันมีแต่ออกไปทางลูกนัยน์ตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย นึกคิดเรื่อยเปื่อยไป แต่พอให้เอามาอยู่ตรงนี้ที่ฐานที่ ๗ มันยาก ยากตอนแรกๆ ยากสำหรับผู้ใหญ่ ง่ายสำหรับเด็ก เพราะว่าเด็กนั้น ระบบประสาทของเขาทั้งกายวาจาใจยังบริสุทธิ์อยู่ ยังไม่ได้รับการหล่อหลอมด้วยระบบของความคิด คิดว่าจะเอาอย่างไร จะทำอย่างไร เอาที่ไหน เอากับใคร อะไรต่างๆ เหล่านี้ เป็นต้น มันเลยทำให้ใจฟุ้ง พอยิ่งอายุผ่านกาลเวลามามากเข้าก็คุ้นเคยจนชิน เพราะ ฉะนั้นระบบประสาทจิตใจจึงไม่ค่อยจะบริสุทธิ์ มักจะหมอง คือ ถ้าคิดออกว่า จะเอาที่ไหน เอากับใคร เอาอย่างไร มันก็ไม่มีปัญหา ไม่มีแรงกดดัน แต่ถ้าคิดไม่ออก มันก็มีแรงกดดัน ตรงนี้มันเป็น ความเครียดที่ทำให้ใจหมอง ไม่บริสุทธิ์ เราถูกโลกหล่อหลอมอย่างนี้ ยิ่งโตนานวันเข้าก็ยิ่งหมอง หนักเข้า ยิ่งเครียดหนักเข้า การจะนึกไว้ที่ศูนย์กลางกาย โดยใช้ระบบ …

มองผ่านๆ Read More »

Let it be

อยากเห็นหยุดอยากไซร้ อย่ามี หยุดนิ่งสนิทให้ดี จึ่งได้ หากอยากสักล้านปี นั่งเมื่อย เทียวนา หยุดอย่างเดียวนิ่งไว้ ไม่ช้าธรรมใส ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ทีนี้บางคนจะเอาใจไปไว้ในท้อง รู้สึกมันก็ยังยากอยู่ดี ถ้าอย่างนั้นเอาอย่างนี้ เราหลับตาเฉยๆ สบายตรงไหน เอาตรงนั้น คล้ายๆ กับศูนย์กลาง กายมันขยายไปแล้ว โตเท่ากับสภาธรรมกายสากล แล้วเราเข้าไปอยู่ ในศูนย์กลางกายแล้วทั้งก้อนกายนั่น ซึ่งความจริงตรงนั้นความรู้สึก เราอาจจะอยู่ที่ลูกนัยน์ตาก็ช่างมัน มันสบายตรงนั้นเราก็เอาตรงนั้นก่อน เหมือนเราไปนั่งอยู่ใน ศูนย์กลางกายทั้งตัว ถ้าอย่างนั้นมันจะไม่มึนศีรษะ จะนิ่ง แล้วก็รักษา อย่างนั้นน่ะ ปล่อยให้มันเป็นไป Let it be ทีนี้บางทีแสงสว่างมันก็แวบเกิดขึ้นที่หางตาบ้าง หัวตาบ้าง ข้างหน้าบ้าง หรือบนศีรษะบ้าง เราก็ยังคงนิ่งอย่างเดิม ไม่ต้องไปดึง ลงมาไว้ในท้อง แสงสว่างอยากอยู่ตรงไหนก็ปล่อยไปก่อน ตามใจเขา ไปก่อน เดี๋ยวเขาก็จะตามใจเรา เราก็นิ่งเฉยๆ การที่แสงสว่างเกิดขึ้นแม้ไม่ถูกที่ที่เราต้องการก็ถือว่าเป็น จุดเริ่มต้นที่ดี แสดงว่าเราเริ่มชนะความมืดในใจไปในระดับหนึ่งแล้ว เหมือนลมที่ค่อยๆ เคลื่อนย้ายเมฆที่บดบังดวงจันทร์หรือดวงอาทิตย์ ไปทีละน้อย …

Let it be Read More »

คิดพูดเรื่องละเอียด ใจละเอียด

เพียงแค่สองอย่างนี้ จำไว้ หนึ่งถูกวิธีไซร้ ทุกขั้น สองหมั่นขยันให้ ต่อเนื่อง ลูกจักได้ธรรมนั้น เที่ยงแท้แน่นอน ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ลูกทุกคนคงจำได้ว่า ไม่มีทางลัดอื่นใด นอกจากความเพียร พยายาม ทำอย่างถูกวิธี ให้มีสติ มีความสบาย แล้วก็สม่ำเสมอ ทุกวัน อย่าให้ขาด ให้มีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลาง ที่เราจะต้องประคับ ประคองใจให้อยู่ภายในทั้งวัน ไม่ว่าเราจะประกอบสัมมาอาชีวะหรือ ทำภารกิจอะไรก็ตาม จะอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ขับถ่าย เหยียด แขน คู้แขน นั่ง นอน ยืน เดิน อะไรก็แล้วแต่ ถ้ารักที่จะเข้าถึงธรรม ถึงพระรัตนตรัยในตัว ต้องหมั่นประคองใจนะลูกนะ แล้วก็ต้องใจเย็นๆ ใจใสๆ มีสติ มีความสบาย มีความสม่ำ เสมอ ใจที่หยาบก็จะค่อยๆ ละเอียด มันไม่ใช่ฮวบฮาบละเอียด ขึ้นมาเลย จากหยาบก็มาละเอียด จากละเอียดน้อยก็ค่อยๆ …

คิดพูดเรื่องละเอียด ใจละเอียด Read More »

หลับในอู่ทะเลบุญ

ก. ไก่แก้วกู่ก้อง กังวาน ข. ขับเสียงเอ้กขาน เจื่อยแจ้ว ค. คนฟังเสียงหวาน คล้ายมรรค แปดเฮย ง. ง่วงหายหมดแล้ว ลุกขึ้นภาวนา ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …ในอิริยาบถนอนพักผ่อน เราคุ้นเคยกับการนอนวันละ ๖ ชั่วโมงบ้าง ๗ – ๘ ชั่วโมงบ้าง คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะฉะนั้น ถ้าหากเราไม่ได้หลับจำนวนชั่วโมงขนาดนี้ มีความรู้สึกว่าเหมือนกับ เราพักผ่อนไม่เต็มที่เลยกลายเป็นความกังวลไป จริงๆ แล้วการหลับ แบบนี้ ยังไม่ใช่เป็นการพักผ่อนที่สมบูรณ์ บางครั้งเรายังฝัน ตื่นมายัง เมื่อย ยังซึม ยังมึนก็มี การหลับที่สมบูรณ์ คือ ใจต้องหลับอยู่ในกลาง สมาธิ อยู่ในกลางอู่แห่งทะเลบุญที่โล่งๆ ว่างๆ ลื่นไหล เข้ากลาง มีความสว่าง มีดวง มีองค์พระ เราอยู่กับ ตรงนั้นไปเถอะ แล้วลืมไปเลยว่า เวลาผ่านไปกี่ชั่วโมง เหลืออีกกี่ชั่วโมงเราจะหลับแบบปกติ ไม่ต้องไป …

หลับในอู่ทะเลบุญ Read More »

ม้าพยศ

เวลามีค่าล้ำ บรรยาย เกินกว่าทรัพย์มากมาย โกฏิล้าน ใช้เพื่อหยุดมุ่งหมาย ไปสุดธรรมเฮย จงอย่าได้เกียจคร้าน ปล่อยฟุ้งซ่านเสมอ ตะวันธรรม (เมื่อเราได้สวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไปตั้งใจเจริญสมาธิภาวนากันนะ…………) …คราวนี้เราก็มาทบทวนหลักวิชชาที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯท่านได้อบรมสั่งสอนมา ซึ่งสรุปได้ว่า “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” คือใจที่แวบไปแวบมาคิดไปในเรื่องราวต่างๆ เรานำกลับมาหยุดนิ่งๆ ในศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่ตรงกลางท้อง เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ จะเห็นได้ชัดต่อเมื่อใจหยุดได้สนิท ท่านให้เอาใจมาหยุดนิ่งๆ อยู่ที่ตรงนี้ จะนึกเป็นภาพ หรือจะไม่นึกก็ไม่เป็นไร ภาพที่นึกเพื่อเป็นที่ยึดที่เกาะของใจเรา จะเป็นดวงแก้ว องค์พระใสๆ หรือเป็นสิ่งที่เราคุ้นเคย จะเป็นเพชรนิลจินดา ผลหมากรากไม้ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เราคุ้นเคย จะต้องเป็นวัตถุที่นำมาซึ่งความบริสุทธิ์ของกายวาจาใจ ทำให้ใจเราสูงส่ง ไม่กำหนัดยินดีในกาม ในความพยาบาท หรือความคิดเบียดเบียน เป็นต้น นึกอย่างสบายที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ พร้อมกับประคองใจของเราด้วยบริกรรมภาวนา สัมมา อะระหัง เรื่อยไปเลย คือให้นิมิตนี้เป็นเหมือนกับหลักของใจ ที่ผูกใจซึ่งซัดส่ายไปในเรื่องราวต่างๆ ให้มันหยุดนิ่งๆ ถ้าเราไม่เผลอจากบริกรรมทั้งสอง ใจก็จะหยุดนิ่งได้ ใจเรามันเหมือนม้าพยศ ม้าพยศไม่ค่อยจะอยู่ในอำนาจของเรา มันก็จะแถกๆ ไถๆ …

ม้าพยศ Read More »