ทำบุญแล้วไม่เห็นบุญจะส่งผลเลย มีสามีก็ขี้เหล้า มีลูกก็สอนยาก

คำถาม: หลวงพ่อคะ ดิฉันมาวัดเป็นประจำ อีกทั้งยังทำบุญให้ทานอยู่เสมอ แต่ความดีและผลบุญไม่เห็นส่งผลเลย มีสามีก็ขี้เหล้า มีลูกก็สอนยาก ที่เป็นอย่างนี้เพราะอะไรคะ?

คำตอบ: ถ้าตอบตามประสาพระ แล้วก็พูดตรงๆ ไม่เอาความไพเราะ ก็ต้องบอกว่าเพราะเรามันผิดเองพลาดเองตั้งแต่ว่า
พระท่านสอนนักสอนหนาว่าอยู่คนเดียวไปเถอะจะสบาย ก็ไม่เชื่อ ดื้อไปมีสามีจนได้
ตอนจะมีก็ดูคนไม่เป็น ไปเลือกเอาคนขี้เหล้ามา มันก็ผิดซ้ำสองอย่างนี้แหละ

        ถามว่าทำไมมีลูกสอนยาก?
ตอบว่า ก็ไปคว้าเอาคนอย่างนั้นมาเป็นพ่อของลูก แล้วจะได้ลูกฉลาดมาจากไหน
พ่อมันดื้อๆ ด้านๆ ใครห้ามก็ไม่ฟัง จนเป็นขี้เมาประจำตำบล
แบบนี้ลูกจะไปไหนพ้น ก็ต้องดื้อเหมือนพ่อเหมือนแม่

คนที่ฉลาดหน่อยเมื่อพลาดไปแล้ว เขาจะรีบสอนลูกตั้งแต่ยังเล็กอยู่
ถ้าขนาบไว้ตั้งแต่เริ่มรู้เดียงสา
สอนไปขนาบไปเรื่อยๆ
ดื้ออย่างไรก็พอเอาอยู่
แต่ถ้าปล่อยให้ดื้อจนโต จะยิ่งสอนยาก

        ชีวิตการครองเรือนมันไม่ง่ายนัก
ถ้าผิดตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งจบ ชีวิตก็จะเป็นอย่างนี้แหละ
คุณผู้ที่ยังโสดจำไว้นะ ผู้ชายไม่เจ้าชู้ ไม่มีหรอก ที่นั่งอยู่นั่นน่ะ เจ้าชู้ทั้งนั้นแหละ ผู้ชายไม่เจ้าชู้ ไม่ขี้เหล้าหายาก
เพราะฉะนั้นอยู่คนเดียวไปเถอะ สบายดี

        ปัญหาของคุณโยม ถ้าอธิบายตามกฎแห่งกรรมก็ต้องบอกว่า
การได้คู่ชีวิตขี้เหล้านั้นเป็นเพราะในอดีตชาติ เราเคยอนุโมทนาบาปเอาไว้ เห็นคนกินเหล้าก็ไม่ห้ามปราม กลับหากับแกล้มเหล้าอร่อยๆ มาปรนเปรอเสียอีก เท่ากับเชียร์ให้เขากินเหล้า
บาปส่งผลลงล็อคพอดี
ชาตินี้เลยต้องมาทนอยู่กับสามีขี้เมา
ดีไม่ดีหลวงพ่อเดาว่าตอนรักกันใหม่ๆ เขากินเหล้า เราคงหากับแกล้มมาปรนเปรอเขาอีกนั่นแหละ
เพราะฉะนั้นไม่ใช่กรรมเก่าหรอก กรรมใหม่ในชาตินี้ทั้งนั้น
ส่วนลูกที่ไม่ฉลาด ว่ายากสอนยาก เขาก็มาเกิดในเส้นทางเดียวกับเรา
คนที่มีกรรมเสมอกันมัก ได้เกิดมาเป็นพ่อ-แม่-ลูกกัน เรียกว่ากรรมเป็นเครื่องจำแนกเผ่าพันธุ์ ไงล่ะ

        พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ว่า
“สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งที่อาศัย กรรมย่อมจำแนกหมู่สัตว์ให้เลว และประณีตได้”

ทำอย่างไรสามีจึงจะเลิกเหล้าได้คะ?
        มันยากนะ เราอย่าเผลอไปกินเหล้ากับเขาเข้าก็แล้วกัน
แล้วเราก็สวดมนต์ภาวนาไปเยอะๆ
พอเขาจวนตายก็เลิกเองแหละ
ตอนนี้เขายอมให้เรามาวัดก็ดีถมไปแล้ว ระวังอย่าไปจู้จี้นัก เดี๋ยวเขาไม่ให้มาวัดอีก
เผลอๆ จะเจ็บตัวฟรีๆ ด้วย ตอนนี้ยังมาวัดได้ รีบๆ มานะ มีโอกาสทำบุญทำทานได้ให้รีบทำเสีย

        ลูกที่ดื้อๆ ว่ายากสอนยาก ก็หาวิธีชวนมาวัดพร้อมกับเราให้ได้
ให้ลูกคุ้นกับวัดกับพระเสียตั้งแต่ยังเด็กๆ
ถ้าปล่อยจนเขาโตแล้วไม่รู้จะยอมฟังหรือเปล่า
ถ้ายังเล็กยังพอเชื่อฟัง ก็จับสวดมนต์นั่งสมาธิพร้อมกับเราไปเลย
อบรมลูกให้ดี อบรมตัวเองให้ดี
ปล่อยพ่อเจ้าประคุณขี้เมาไว้ก่อน ทำอย่างไรได้ล่ะ ก็ไปเลือกมาเองนี่

โอวาท หลวงพ่อทัตตชีโว (คุณครูไม่เล็ก)
วันที่
ที่มา
เรียบเรียงจากรายการหลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC
บทความหลวงพ่อตอบปัญหา

Leave a Comment

Your email address will not be published.