๑๕ กายในภพ-กายนอกภพ

๑๕ กายในภพ-กายนอกภพ
เพราะฉะนั้นจะต้องเรียนให้รู้จักกายของตัวเสียก่อน
ว่ากายมนุษย์นี้แหละเป็นตัวโดยสมมุติ ๘ กายที่อยู่ในภพนั่นแหละเรียกว่า อตตสมมุติ เรียกว่าตัวโดยสมมุติทั้งสิ้น
ส่วนธรรมล่ะ คือธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์น่ะก็เรียกว่า ธรรมสมมุติเหมือนกัน สมมุติชั่วคราวหนึ่ง ไม่ใช่ตัวที่พระองค์ทรงรับสั่งว่า “สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตาติ” ธรรมทั้งสิ้นไม่ใช่ตัว ตัวทั้งสิ้นไม่ใช่ธรรม ตัวก็เป็นตัวซิ ธรรมก็เป็นธรรมซิ คนละนัย
มีตัวกับธรรม ๒ อย่างนี้เท่านั้น กายมนุษย์ก็มีตัว กายมนุษย์ก็มีธรรม ที่ทำให้เป็นตัว ตลอดทุกกาย ทั้ง ๑๘ กายมีตัวกับมีธรรมที่ทำให้เป็นตัว แต่ว่าตัวทั้งหลายเหล่านั้น
ทั้ง ๘ กายในภพเป็น อนิจจํ ทุกขํ อนตฺตา หมดไม่เหลือเลย
ทั้ง ๑๐ กายนอกภพเป็น นิจจํ สุขํ อตฺตา หมดไม่เหลือเลย
ตรงกันข้ามอย่างนี้เป็น นิจจํ สุขํ อตฺตา เป็นของที่เที่ยงของจริงหมด แต่ว่าในภพแล้วเป็นของไม่เที่ยงไม่จริงหมด

ให้รู้ชัดเสียอย่างนี้ที่เกิดมาในมนุษย์โลกเป็นภิกษุ เป็นสามเณร เป็นอุบาสก อุบาสิกา ก็เย็นอกเย็นใจ สบายอกสบายใจ ไม่ถือเลอะเลือน ผิดๆ พลาดๆ ไปให้รู้จักหลักพระพุทธศาสนาอย่างนี้ ตามความเป็นจริงของทาง มรรค-ผล ตามความเป็นจริงของกายที่เป็นของในภพนอกภพ ชัดอย่างนี้ละก็ ก็ไม่งมงายการหาเลี้ยงชีพ หรือการเป็นอยู่ในหมู่มนุษย์ ก็ไม่สับสนอลหม่านกับใคร ให้แต่ความสุขกับตนและบุคคลผู้อื่นเป็นเบื้องหน้า
จากพระธรรมเทศนาเรื่อง“สิ่งที่เป็นเกาะเป็นที่พึ่ง”
๑๓ กันยายน ๒๕๕๖

โอวาท พระมงคลเทพมุนี (สด จันทสโร)

ที่มา หนังสือ วิสุทธิวาจา ๑

ดาวน์โหลดหนังสือที่นี่

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *